Amasya Akarsuları
Amasyanın Akarsuları Amasyadaki Akarsular
Amasyanın Akarsuları nelerdir
Amasyada Bulunan Akarsular

Amasyanın en önemli akarsuyu Yeşilırmaktır Amasya sınırları büyük oranda Yeşilırmak havzasında Gümüşhacıköy ilçesinin bir kısmı Kızılırmak Havzasında yeralmaktadır
Amasya ilinin Başlıca Akarsuları şunlardır;

Yeşilırmak :

Sivas İli Suşehri İlçesi’nin güneybatısındaki Köse Dağları’ndan doğan Yeşilırmak 519 km uzunluğundadır İl arazisine güneyden girerek Kayabaşı mevkiinde 256 km uzunluğundaki Yozgat topraklarından doğan Çekerek Çayı ile Kayabaşı’nda birleşir Amasya şehir merkezinden geçerek Ladik Gölü’nden çıkan Tersakan Çayı ve Taşova Erbaa sınırında Kelkit Çayı ile birleşerek Samsun il sınırları içinde Çarşamba’dan Karadeniz’e dökülür Yeşilırmak nehrinin bu zamana kadar ölçülen maksimum debisi 1914 m3/s minimum debisi 183 m3/s ve ortalama debisi 121 m3/s dir Yıllık toplam akım ise 5707×106 m3 tür Taşkınlar genellikle mart nisan mayıs aylarında gerçekleşir Amasya İl sınırları içinde kalan kısmı 129 km dir

Tokat’ın 35 km doğusunda Almus İlçesi’nin bulunduğu yerde Yeşilırmak üzerinde 80 m yükseklikte Almus Barajı hemen sonra da Ataköy Barajı vardır Ayrıca Çarşamba İlçesi’nin 40 km güneyinde Ayvacık’ta 175 m yükseklikte Hasan Uğurlu Barajı ve onun mansabında Balahor’da Suat Uğurlu Barajı mevcuttur

Çekerek Irmağı :

Sivas İli’nin 50 km kuzeybatısındaki 2500 m yükseklikteki Yıldız Dağları’ndan doğar batıdan gelen Çorum Çayı ile birleşerek Amasya’nın 15 km güneyinde Yeşilırmak’a karışır Çekerek Irmağı’nın uzunluğu 200 km Amasya İl sınırları içinde kalan kısmı 45 km olup şimdiye kadar ölçülmüş maksimum debi 362 m3/s minimum debi 009 m3/s ortalama debi ise 20 m3/s dir Yıllık toplam akım ise 842×106 m3 tür Taşkınlar mart nisan ve mayıs aylarında meydana gelmektedir Önemli kolları Çorum ve Efennik Çaylarıdır

Çekerek Irmağı üzerinde özellikle Amasya İli’nin taşkınlardan koruması enerji üretimi ve sulama amaçlı Süreyyabey Barajı inşa edilmektedir

Tersakan Çayı :

1925 m yükseklikte Akdağ eteklerinden doğar Ladik Gölü’nün fazla suyunu alarak Havza İlçesi’nden geçer ve Amasya İli içerisinde Yeşilırmak’la birleşir Uzunluğu 100 km Amasya İl sınırları içinde kalan kısmı 41 km olup şimdiye kadar ölçülmüş maksimum debisi 317 m3/s minimum debisi 0021 m3/s ortalama debisi 396 m3/s dir Yıllık toplam akım ise 125×106 m3 tür Taşkınlar genellikle mart nisan mayıs ve yaz aylarında sağanaklar nedeniyle olur

Tersakan Çayı’nın Şeyhsuyu Gümüşsuyu Derinöz ve Salhan çayı önemli kollarıdır Bu kollar üzerinde Gümüşhacıköy Ovası Merzifon Ovası ve Suluova yer almaktadır Ayrıca Derinöz Çayı üzerinde Derinöz Barajı vardır

Kelkit Çayı :

Erzincan’ın kuzeybatısında 2600 m yükseklikteki dağlardan doğar Doğu-Batı istikametinde Kelkit Suşehri Koyulhisar Reşadiye Niksar Erbaa ilçelerinden geçerek Amasya-Tokat sınırında Yeşilırmak ile birleşir Uzunluğu 400 km şimdiye kadar ölçülmüş maksimum debisi 905 m3/s minimum debisi 47 m3/s ortalama debisi 705m3/s dir Yıllık toplam akım ise 2526×106 m3 tür

Destek Çayı :

Karaömer Dağı ile Canik Dağları arasından akar Taşova’dan Yeşilırmak’a karışır 35 kilometre uzunluğundadır Minimum debisi 05 m3/sn maksimum debisi 130 m3/sn dir

Deliçay :

Sakarat Dağı Buğalı Yaylalarından doğar Yeşilırmak’a karışır 48 km uzunluğundadır Minimum debisi 05 m3/sn maksimum debisi 212 m3/sn dir

Kuruçay :

Yeşilırmağa akar Amasya-Tokat il sınırındadır Sakarat dağından doğar 50 kilometre uzunluğundadır

Gökdere Çayı :

Canik Dağlarından doğar Taşova ilçesindedir 40 kilometre uzunluğundadır

Kavşak Çayı :

Tavşan dağından doğar Kızılırmak’a karışır Sulama amaçlı Karadere Barajı vardır

Hamamözü Çayı :

İnegöl dağından doğar Kızılırmak’a karışır

Amasya Akarsuları Hakkında Amasya Akarsuları

Denizli – Atatürk ve Etnografya Müzesi

Denizli Merkez Ucançıbaşı Mahallesi’nde bulunan ve bugün müze olarak kullanılan binanın yapım tarihi ile ilgili kesin bir belge yoktur Ancak 19yüzyıl sonlarında Rum asıllı ve sonradan Türk tabiiyetine geçen Kimon Vandazoflus tarafından yaptırıldığı halk bilgilerinden anlaşılmaktadır Yapı iki katli olarak inşa edilmiş olup, her iki katta da orta sofaya açılan odalardan oluşmaktadır Üst katın boydan boya uzanan sofası giriş cephesinde ve bu cepheyi hareketlendiren çıkma bir balkona açılır Arka cephe ise; iki kat boyunca yükselen ve sonradan ilave edildiği anlaşılan bolüme açılmaktadır
İnşaat tekniği olarak: Ana duvarları kagir, ara duvarları ise ahşap karkas seklinde yapılmıştır Binaya giriş ön ve arka cephede bulunan ve ayni özelliklere sahip çift kanatlı ahşap kapılar ile sağlanmaktadır Pencereler dikdörtgen şeklinde ve basık kemerlidir Sürgülü çerçeveli pencereler, dıştan iki yana açılan kepenklerle korunmuştur Üst örtü kırma çatı olup Marsilya tipi kiremit ile örtülüdür Zemin kat duvarlarının üst kenarlarındaki alçı silmeler ile üst kat tabanının taşıyan ahşap direklerin üzerlerini örten yivli ve meander bezemeli silme baslıklı dekoratif köşe peylerinden başka süsleme bulunmamaktadır
Binanın üst katında etnografik nitelikteki kültür varlıkları sergilenmektedir Ayrıca Atatürk’ün Denizli’ye geldiğinde, kaldıkları odada, gardrop, pirinç başlıklı karyola, divan ve barok stili bir çalışma masası teşhir edilmektedir
Odalardan bir tanesinde temsili olarak bir Denizli evi sergilenmektedir

Denizli – Atatürk ve Etnografya Müzesi Hakkında Denizli – Atatürk ve Etnografya Müzesi

Pamukkale Arkeoloji Müzesi (Hierapolis)

Hierapolis kentinin en büyük yapılarından biri olan Roma Hamamı, 1984 yılından beri Hierapolis Arkeoloji Müzesi olarak hizmet vermektedirMüzede Hierapolis kazılarından çıkan eserlerin yanında Laodikeia, Colossai, Tripolis, Attuda gibi Lycos (Çürüksu) vadisi kentlerinden gelen eserler de bulunmaktadır Ayrıca Tunç çağının en güzel örneklerini veren Beycesultan Höyüğü’nden elde edilen arkeolojik buluntular müzenin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır Ayrıca Caria, Pisidya ve Lidya bölgelerindeki bazı yerleşimlerden ortaya çıkarılan eserler Hierapolis Müzesi’nde toplanmış ve sergilenmektedir
Hierapolis Hamamı’nın bölümlerinden olan üç kapalı mekân ile doğu bitişiğindeki kütüphane ve gymnasium olarak bilinen açık mekânlar müze teşhir alanları olarak düzenlenmiştir Küçük ve büyük birçok eserin sergilendiği müze üç kapalı mekândan oluşmaktadır Açık alanda sergilenen eserler ise daha çok mermer ve taş eserlerdir

Heykeller ve Lahitler Salonu:
Bu salon, Hierapolis ve Laodikeia kazılarından elde edilen lahitler, heykeller, mezar taşları, mimari sütun, paye başlıkları ve yazıtlardan oluşmaktadır Yunan ve Hellenistik orjinallere bağlı olarak yapılmış Roma dönemine ait bu eserler içinde Tyche, Dionysos, Pan, Asklepios, İsis Rahibesi,Demeter heykelleri bulunmaktadır Mezar taşları ise yöreye ait geleneği simgeleyen aile mezarları ile ilgili örnekleri oluşturmaktadır Yöreye özgü geleneğin diğer bir örneği pişmiş toprak lahit olup döneminin güzel örneğini temsil etmektedir
Üzerinde kitabesi bulunan Maximillan’ın lahdi ile Laodikeia kentinde ortaya çıkan ve müzenin en güzel eserlerinden biri olan Sidemara tipi lahit, bir kent meclisi üyesine (Arhon) aittirYine bu salonda muhtemelen anıtsal bir yapının gmaeus Arrius Apuleius Aurelianus’a ait olduğundan bahseden bir yazıt ve bu yazıtla ilgili gladyatör döğüşleri ve boğa oyunları konulu kabartmalar vardır

Küçük Buluntular Salonu :
Bu salonda MÖlV binden beri bir çok uygarlığa damgasını vuran küçük buluntular sergilenmektedir Belirli bir kronolojiye göre sergilenen bu eserler Denizli ve çevresindeki bir çok arkeolojik yerleşimlerden elde edilen eserlerden oluşmaktadır Bu salonda, dönemi itibariyle eski uygarlığın güzel örneklerini veren Beycesultan Höyüğü kazısından çıkarılmış olan eserler ayrı bir önem taşımaktadır İngiliz Arkeoloji Enstitüsü’nün 1952-1957 yılları arasında yaptığı kazı sonunda elde edilen bu eserler; idoller, pişmiş toprak testi ve tören (libasyon ) kapları ve taş eserlerdir Özellikle MÖlVbinden bu yana en güzel örnekleri vermektedir Salonun diğer bölümlerinde ise Frig, Hellenistik, Roma, Bizans dönemlerine ait, pişmiş toprak kandiller, adak kapları, cam kapları, kolyeler, madeni takılar (yüzük, küpe, bilezik vb) sergilenmektedirGiriş kapısının tam karşısındaki vitrinde ise Denizli Müze Müdürlüğü başkanlığında Denizli Müzesi Arkeologlarının yapmış olduğu Gümüşler kazısı,İcikli kazısı ve Akköy Bizans dönemi aile mezarı kazısında ortaya çıkarılan ;altın küpeler,altın yüzükler,altın elbise süsü ve pişmiş toprak eserler sergilenmektedir
Ayrıca kronolojik bir sıraya göre sergilenmiş olan sikkeler bu salonun önemli eserlerini oluşturmaktadır Sikkenin ilk darbedildiği MÖVlyüzyıldan beri, Hellenistik, Roma, Bizans ve Selçuklu ile Osmanlı dönemlerine ait altın, gümüş ve bronz sikke örneklerini bu salonda görmek mümkündür

Tiyatro Buluntuları Salonu :
Hierapolis Tiyatrosu’nun sahne binasının fasadını süsleyen eserler birçoğu restore edilerek müzenin bu salonunda teşhir edilmiştir Sahne kabartmalarının bir kısmı yerinde (insitu) olup bir kısmının ise mülajları alınarak sahne binasındaki yerine kopyeleri konulmuştur Bu salonda yer alan eserler; Apollon ile Artemis’e ait mitolojik kabartmalar, Dionysos’un eğlence alayları, Roma İmparatoru Septimus Severus’un taç giyme törenine ait kabartmalar, Persephone’nin Hades tarafından yeraltına kaçırılmasına ait firiz, Apollon, Leto, Artemis, Hades ile ilgili heykeller, sfenksler, Kral Attalos ve Eumenes’in büst heykelleri ile mimari kabartma örnekleri yer almaktadır Ayrıca kent tanrıçasının (Hierapolis’in) taç giyme töreni ve tiyatro ile ilgili meclis kararlarını belirten yazıtlar önemli eserlerdirSalonun orta bölümünde Sfenks,Denizler tanrısı Poseidon’nun oğlu Triton,yer altı tanrısı Hades ile Tiyatro aktörünün heykeli vardır Niş içersinde ise Tanrıça Leto, Tanrıça Artemis ile tanrıça Apollon’nun heykelleri bulunmaktadır

Pamukkale Arkeoloji Müzesi (Hierapolis) Hakkında Pamukkale Arkeoloji Müzesi (Hierapolis)

Gelen Arama Terimleri:

• arkeolojimüzesi lahit resimleri

İzmirin Dağlarıyla İlgili Efsane

Batı Anadolu’da bir Lydia kralı, Pelops ve Niobe’nin babasıdır Eski Yunan mitolojisine göre ZeusPlüton’nun oğludur

Spil Dağı’nda (Manisa) hüküm sürüyordu Atlas’ın kızı Dione ile evlenmişti Bir rivayete göre Paktolos ırmağının kızı Eurnassa da onun karısı idi Efsaneye göre, tanrıların hoşgörüsünü kötüye kullandı ve müthiş bir azaba çarptırılır

Pindaros’a göre kendisini Olympos’a davet eden tanrılardan nektar ve ambrosia çalar, tanrılar ona iade-i ziyarette bulundukları zaman onlara, yemek için önlerine oğlu Pelops’un etini koyduğu yalanını söyler

Tanrılar onu çenesine kadar su dolu yerde bulunmaya ama bundan asla içememe ile cezalandırırlar Su içmeye her kalktığında su çekilir ve sadece üzerine bastığı zemin kalır Ayrıca başının üzerinde binbir çeşit meyve asılıdır, ama yaşlı adam bunlara elini atar atmaz yel dalları kaçırarak meyveleri ondan uzaklaştırır

Eski izmir’in tarihi ve kültüründe yer alan, mö 600 yıllarında yaşadığı ve frigya kralı olduğu iddia edilen tantalos, mitolojiye göre baştanrı zeus ile bir insan dilber pluto’nun çocuğudur kral tantalos, symnrna’dan magnesia’ ya (manisa) doğru uzanan spilios dağında frigya halkı ile birlikte yaşar ve batı anadolu’ ya yayılmış devletini yönetir baştan başa bağlık-bahçelik olan spilos dağı aynı zamanda zengin madenlerin bulunduğu efsanevi bir yerdir tantalos’un daha sonra yunanistan’ a giderek paleppones yarımadasına ismini verecek ve olimpiyat oyunlarını kuracak olan "pelops" isimli bir oğlu ile manisa’da ağlayan kaya haline gelecek olan niobe isimli bir kızı olmuştur tanrıların sofrasına oturabilen tek insandır anadolu tanrıçası kibele’ye inandığı için hellen tanrılarını küçük gören ve onların kudretlerini sınamaya kalkan tantalos, olimpos tanrılarının hışmına uğrar, ona verilen ceza, tantalos işkencesi olarak anılmıştır
hellen efsaneleri ilk çağlardan bu yana kadar tantalosun kötülüğünü yaymıştır onun tanrılara ait kutsal şarap ile ambrosiayı çaldığını, tanrısal sırları insanlara ilettiğini ve oğlu pelopsu kesip şölen düzenlediğini söylemişlerdir

İzmirin Dağlarıyla İlgili Efsane Hakkında İzmirin Dağlarıyla İlgili Efsane