Tatil Kent

Batı Karadeniz bölgesinde bulunan Karabük, Tarihi Safranbolu evleri ve antik kentleri ile bir turizm cennetidir.

Karabük, Türk Ulusunun tarihinde, sanayileşmeyi simgeleyen kent olmanın haklı gururunu taşımaktadır. Cumhuriyetin ilk yıllarında, Ulu Önder Atatürk`ün sanayileşme yolunda aldığı devrim kararı üzerine, Türkiye`nin ilk entegre demir-çelik tesisinin yeri  için, maden kömürü havzasına ve sahile yakınlığı, demiryolu güzergahında bulunuşu ve stratejik uygunluğu nedeni ile Karabük seçilmiştir.

İLÇELER:

Karabük ilinin ilçleri; Eflani, Eskipazar, Ovacık, Safranbolu ve Yenice`dir.

Safranbolu:

Yenice : Karabük`e 35 km. mesafede olan Yenice`nin tarihi, bölgenin eski tarihi geçmişine benzer olup, Selçuklular döneminden itibaren önemli bir yerleşim yeri olmuştur.

Yenice Ormanları, tropik bölgeler dışında, dünyanın ender bölgelerinde görülebilecek, bir çoğu anıtsal boy ve kalınlığa ulaşmış ağaç türleri ile gerçek bir ağaç müzesidir. Bu ormanlarda barınan hayvanların çeşitliliği, yaban hayatı yönünden Yenice`ye ayrı bir değer kazandırır. Ormanların bazı bölümleri `Tabiatı Koruma Alanı` ilan edilmiştir. Gökpınar mevkiindeki 4 Hektarlık bir alan, 40 çeşit ağaç türü ve çok sayıda hayvanı ile birlikte Arberatum olarak tescil edilmiştir.

Ormanların yanı sıra, ilçe sınırlarındaki yaylalar, mağaralar, kanyonlar, şifalı olduğu bilinen su kaynakları, orman içine tesis edilmiş bulunan dinlenme mekanları tabiat parkları, ilçenin diğer değerlerini oluşturmaktadır.

Eskipazar : Karabük`ün güneyinde, il Merkezine 36 km uzaklıkta bulunan Eskipazar`da Proto-Hititler` den kalma çevrede pek çok kaya mezarı ve tümülüs bulunmaktadır. Bu dönemden kalma, ilçeye 3 km. uzaklıkta kalıntıları bulunan antik kent, en az 4 medeniyete ev sahipliği yapmıştır.

Üzerinde pek çok tapınak ve yazıtların bulunduğu Asar Kalesi, Asar Tepesindeki Kaya tünelleri, Roma Döneminden kalma kaya mezarları, ormanları ve soğuk suyu ile ünlü Çetiören Mesire Yeri, Bayındır İçmecesi ve Soğanlı çayında yetişen tatlı su balığı, Eskipazar`ın ilgi çeken değerleridir.

Kahramanmaraş ve çevresinin kültür ve turizm olgusu içinde ayrı bir yeri vardır. Kahramanmaraş, Akdeniz iklim kuşağında olmakla beraber Orta Anadolu ve Doğu Anadolu iklim kuşaklarıyla sınır teşkil etmektedir. Güney illerimize göre daha serindir. Akarsu ve kaynak suları bakımından zengindir. Bu durum Kahramanmaraş için büyük bir turizm potansiyeli oluşturmaktadır.

Yöredeki yerleşimin Paleolitik Çağ dan itibaren başladığı il ve çevresinde yapılan araştırmalarda ele geçen buluntulardan anlaşılmaktadır. Yine buluntulara göre Neolitik ve Eski Tunç Çağı nda da yerleşim devam etmiştir. Tunç Çağı ndan başlayarak Mezopotamya yı Anadolu içlerine bağlayan önemli kervan yolları bu yöreden geçmekteydi. Assur ve Hitit etkisi de görülen bölge, Kimmer ve İskit istilasına uğradıktan sonra, önce Med, daha sonra da Pers yönetimine girmiştir. M.Ö. 333 de Makedonialıların eline geçen kentte, bundan sonra Roma hâkimiyeti başlamıştır. Bizans tesiri altında da kalan kentte, Büyük Selçuklu ve Osmanlı dönemlerini de yansıtan kalıntılar bulunmaktadır.

Doğu Akdenizde bulunan Kahramanmaraş, dondurması ile ünlü bir ildir. Kahramanmaraş, mağraları Eshab-ı Keyf Külliyesi, yaylaları ile önemli bir turizm potansiyeline sahiptir.

Kars Doğu Anadolu da ülkemizin en doğusundaki ve aynı zamanda karasal iklim dolayısıyla da en soğuk illerinden birisidir. Ancak mekanın bu olumsuzluğu ilin sanayii gelişmesinde nispeten olumsuz olmuş olsa da il turizm potansiyeli açısından bölgenin başlıca illerinden birisidir.

İl ülkemizin başlıca kış turizm merkezinden birisidir ve yapılacak yatırımlarla bu alanda daha da gelişebilir. Bunun yanı sıra kültür turizmi açısından da tarihin çok eski devirlerine uzanan antik kalıntıları ve ören yerleri ile önde gelen kültür turizmi açısından da Yontma Taş Çağından itibaren kesintisiz bir yerleşime sahne olan kent önde gelen kültür turizm merkezlerindendir.

Kırıkkale Orta Anadolu, Orta ve Doğu Karadeniz ile Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinin kavşak noktası konumunda olması itibariyle önemli bir coğrafi konumda bulunmaktadır. Zengin tarihsel ve kültürel bir geçmişi olan yöre bir turizm kenti olma potansiyeli taşımaktadır.

İLÇELER

Kırıkkale ilinin ilçeleri; Bahşili, Balışeyh, Çelebi, Delice, Karakeçili, Keskin, Sulukyurt ve Yahşihan`dır.

Sulakyurt : İlçe 15.yüzyılda Kalecik nahiyesine bağlı bir köy olarak Şeyh Sami tarafından kurulmuştur. Küçükşami Cami Şeyh Türbesi, Sarıkız Türbesi, Tokuş Sultan Türbesi mevcuttur. Kalekışla Kalesi, Kalekışla Mağrası, Seydin Tepesi ile Gültepe höyüğü belli başlı kültür değerleridir

Karakeçili : İl merkezine uzaklığı 35 km. olup, İlçede 1995 tarihinden itibaren her yıl Karakeçili Uluslararası Kültür Şenliği yapılmaktadır.

Keskin : Keskin Denek Dağı yakınlarında kurulmuş olmasından dolayı önceleri Denek Madeni adını almış, daha sonra Keskin Madeni denilmiştir. Bilahare kısaltılarak Keskin adını almıştır. Keskin adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemekle beraber Evliya Çelebi Seyahatnamelerinde Sivas Eyaletine bağlı sancaklardan söz ederken Çorum sancağından sonra keskin sancağından da söz edilmektedir.

Kesin 1859 yılında Belediye, 1891 yılında Kırşehir sancağına bağlı ilçe olmuştur. Yakın köy ve kasabalarda olan göçler sonunda nüfusu artmış ve İlçe merkezi büyümüktür.

Konum itibariyle Denek Dağının 5 km. güneyinde at tepesi ile kartal tepesinin yamaçlarında kurulmuştur. Kırıkkale ilinin güneyinde Ankara`ya 105 km.dir. Kırıkkale`ye 27 km. mesafede bulunmaktadır. Kırıkkale-Kayseri yolu üzerindedir.

Yüzölçümü 1263 km2 ve rakımı 1140 metredir. İlçenin arazisi bir yayla görünümündedir. Güneybatıda Kızılırmak vadisi ile doğuda Delice çayı arasında uzanır. Yaylanın güneydoğusunda Denek dağı, güneybatısını Böhrek dağları çevrelemektedir. İlçenin güneybatısı Çelebi ile çevrilmiştir.

Bahşili : Bahşili eski bir yerleşim yöresidir. XI. yüzyıldan itibaren Türklerin iskanına açılmıştır. Bahşili İlçesi Kırıkkale şehir merkezine 5, Ankara`ya 80, Ankara-Kayseri yoluna ise 3 km. mesafede, Kızılırmak`a 11 km. kıyısı bulunan 243 km2. yüzölçümüne sahip 700 rakamli bir yerleşim yeridir.

Bahşili İlçesi engebeli bir arazi üzerine kurulmuştur. İlçenin batısında yer alan Küre dağının yüksekliği 1552 m. olup, (1774 m. rakımlı) Denek dağından sonra yörenin en yüksek dağıdır.

Balışeyh : İlçe adını Oğuz Kayı Beyi Ertuğrul Gazi`nin yakın arkadaşı Şeyh Edebali`nin diğer adı olan Balı-Şeyh`ten almıştır. İlçede Selçuklu dönemine ait caminin bulunması ilçenin eski bir yerleşim yeri olduğunu doğrulamaktadır.

İlçe kuzeyde Sulakyurt, güneyde Keskin, doğuda Delice ve batıda Kırıkkale Merkez içmesiyle 47.km. mülki sınırları ile çevrilmiş; toplam 136 km. mülki sınırlara ve 615 km2. yüzölçümüne sahiptir.

Çelebi : Çelebi, karalık olarak bilinen mevkiinde Türkler tarafından kurulmuştur. Daha sonraları ise Türkmen aşiretinin Harameyn koluna mensup bir kafile, Çelebi dağını çanağı olarak tarif edilen ve bugün Kavas özü olarak da bilinen yere gelerek yerleşmişlerdir.

İklimi, İç anadolu Bölgesi`nin tipik kara iklimine sahiptir. Kışları oldukça sert ve kar yağışlı, hava sıcaklığı kış boyunca genelde sıfırın altında seyreder.

İlçenin 2000 yılında merkez nüfus 3333, köyler nüfusu ise 3877 olup genel toplamı 7210`dur. İlçeye 13 adet köy bağlıdır.

Delice : İlçe merkezinde Çömelek Kaya adıyla bilinen bölgede çıkan tarihi kalıntılardan, İlçeye ilk yerleşenlerin HİTİT`ler olduğu sanılmaktadır. Delice İlçesinin 1760-1780 yıllarında Osmanlı İmparatorluğunun Türkmen ve Yörük boylarını mecburi iskana tabi tutması sonucu Çorum ayanı Mahmut Bey tarafından görevlendirilen Demirci Karabekir tarafından kurulmuş kurucusu Karabekir adına izafeten Karabekir adının verildiği tahmin edilmektedir. Delice İlçesi doğuda Sungurlu (Çorum) ve Yerköy ilçeleriyle sınırlıdır. Bu sınırların sadece doğusunu Delice Irmağı çizmektedir.

Yahşihan : Yahşihan eski Türk-İslam yerleşim sahalarından birisidir. Osmanlı Arşiv kayıtlarında Yörük Yahşihan olarak geçen yerleşim adı sonraları Yahşihan olarak kullanılmıştır.

Yahşihan coğrafi konumunun nedeni ile Cumhuriyet devrinde tam teşkilatlı bir nahiye merkezi haline gelmiştir. 680 rakımlı olan ilçenin arazileri Demirlibel, Ardıçlı tepeleri ile Küre ve Delikli dağları ile çevrilmiştir. Arazisi oldukça verimli olup, kaynak suları çoktur. Yahşihan Kızılırmak nehrinin sağ doğu kıyısında, Kara Güney dağının güney eteklerinde kurulmuştur. Kızılırmak araziyi ikiye bölmektedir.